Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
What To Expect ..
But not my turn (yet)
Harder Week
Hard Week
ทริปอิ่มหนำที่อัมพวา
eBook Experience
May 27th, 2012
Entertain (?)
ยัง(มีงานทำ)อยู่
เริ่มต้นใหม่กับเมษายน
I HATE MARCH
มหาสารคาม ไป-กลับ
Happy Day w. Namwhaan & Tim
Undesirable answer ...
Warsaw Trip (10) : Pa Pa, Warszawa!
Warsaw Trip (9) : Monuments and Bloody Full moon
After-wedding Incident
The Wedding of P&J: PARTY
The Wedding of P&J: Thai Ceremony
มีนามาอีกแล้ว :|
โรคเลื่อน
เข้าวัด

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

Harder Week
26.06.12

เมื่อซักกลางๆ อาทิตย์ยังคิดอยู่ว่า อัพไดอารี่เอนทรี่นี้สถานภาพจะเปลี่ยนเป็นคนไม่มีงานทำแล้วหรือเปล่า

สรุปว่าก็ยังคงทำงานอยู่หละนะ แค่เหนื่อยใจขึ้นทุกทีๆ อาการหนักขึ้นทุกวันๆ จริงๆ แล้วเราก็ไม่อยากจะบ่นเรื่องงานหรอก อยากจะเขียนอะไรที่มันเพลินๆ อ่านแล้วสบายๆ คนอื่นมาอ่านแล้วก็เพลินๆ จำเริญใจตาม อะไรแบบนี้ แต่ตอนนี้มันหาอะไรอย่างนั้นไม่มีเอาเสียเลย

วันอังคาร หัวหน้าเราฟิวส์เกือบขาดและหวุดหวิดจะเดินไปแจ้งนายญี่ปุ่นว่าจะออกละ ไม่ทนละ ก็เป็นเราที่เข้าไปยับยั้งไว้ได้ทัน เพราะรู้ไงว่า ณ จุดนั้น มันเป็นอารมณ์ที่กำลังขึ้น พี่เค้ายังไม่ได้คิดไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน แต่มันเจอหนักๆ ต่อเนื่องมา ก็เลยคิดหุนหัน ถ้าสมมติว่าพูดออกไปแล้ว ทีนี้ต่อให้มาคิดได้ทีหลัง สถานการณ์ก็คงลำบากละ เค้าอ่ะไม่เดือดร้อนหรอก จะว่าไป ไอ้คนที่เดือดร้อนคนแรกเลยก็เรานี่หละ คิดแล้วขนลุกเกรียว

แต่ละวันรู้สึกความเครียดมันหนักขึ้นทุกวันจริงๆ ห้าคนในทีมหน้าตาเซ็งโลก มีอาการป่วยทางกายไปต่างๆ นานา ปวดหัว ปวดกล้ามเนื้อ เป็นไข้ ไม่อยากอาหาร อาเจียน จนวันพฤหัสก็ถึงตาเราบ้าง รู้สึกว่าเกือบจะแตะจุดที่จะไม่ทนอีกต่อไปแล้วอยู่รอมร่อ คิดจะหาจังหวะออกไปโทรศัพท์หาแม่เพื่อจะถามว่า "ถ้าหวานไม่มีงานทำจะเดือดร้อนกันไหม?" แต่ระหว่างที่หาจังหวะอยู่นั้น ก็ตอบได้เองว่า "เดือดร้อนสิ เดือดร้อนหนักเลยด้วย" ก็เลยเป็นอันว่าไม่โทร ทนต่อไป

วันศุกร์สถานการณ์ดีขึ้นหน่อยนึง นายญี่ปุ่นเปลี่ยนไป ไม่ใช้วิธีเดิมแบบที่เค้าเคยใช้ในการทำงาน มารู้ทีหลังว่า หัวหน้าเราเข้าไปขอคุยเป็นการส่วนตัว บอกว่าถ้าเขายังไม่เปลี่ยนสไตล์ รับรองว่าทีมนี้แตกแน่ น้องๆ จะรับไม่ไหวกันแล้ว เออ.. ได้ผลแฮะ เขาเปลี่ยนได้จริงๆ ด้วย ท่าทางว่าจะมีเราเป็นกรณีศึกษาด้วยสิ ทั้งๆ ที่ก็ยังไม่ได้ออกอาการไรเลยนะ แค่วันนั้นโกรธบวกอัดอั้นตันใจน้ำตาคลอๆ แค่นั้นเอง แต่คนอื่นๆ บอกว่าดูหน้าแล้วมันรู้ว่ากำลังดาวน์จัดขนาดไหน ก็คงจะจริงแหละ เพื่อนๆ เคยลงความเห็นนานละว่าเราเป็นพวกเก็บหน้าไม่อยู่ รู้สึกยังไงก็ออกหมด ไม่ต้องพูดเลย ก็มันทุกข์อ่ะนะ มันก็คงออกมาชัดอยู่หละมั้ง

แต่ก็คิดว่าคงเป็นการดีขึ้นแค่ชั่้วคราว แค่ชะลอเท่านั้น ระหว่างนี้เราก็พิจารณาตัวเองไปพลางๆ ตอนยังทำอยู่นี้ก็จะทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้นั่นแหละ



ที่บั่นทอนจิตใจอีกเรื่องก็คือเรื่องหมาก้า ทุกวันๆ ที่กลับถึงบ้าน ถึงจะเหนื่อยจะเพลียมาจากงานขนาดไหน ก็ต้องไปป้อนยาก้า ดูก้า ลูบหัวลูบหาง ฮัสกี้ขนสั้นแถมโดนพันเป็นมัมมี่ตัวนี้น่าสงสารแต่ก็ยังน่ารักที่สุดในสายตา เรา ที่แย่คือ เมื่อวานมีสัญญาณไม่ดี ประมาณเกือบเที่ยงคืน ก้าตื่นขึ้นมาขอออกไปอึ แล้วอึไม่ดีเลยอ่ะ ดูมีปัญหา ก้าก็ดูไม่สบายตัว ทำเอาเราหมดอารมณ์ดูบอลไปทันใด มันไม่มีอารมณ์แล้วจริงๆ นะ พอตื่นมาเช้านี้ก้าก็อ้วกตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า หลายรอบอีกตะหาก ดูหมดเรี่ยวหมดแรง เดินไม่ไหว เอาแต่นอนแบ่บ ต้องทำใจรอบ่ายสามโมง คลินิกเปิด ระหว่างนั้นก็พยายามทำงานที่เอามาจากออฟฟิศ ไหนจะอยากไปเสิร์ชหางานอีกล่ะ โอย.. มันไม่มีกะใจจะทำอะไรทั้งนั้นง่ะ

ไปพบคุณหมอแล้วก็สบายใจขึ้น คุณหมอว่าน่าจะเป็นผลข้างเคียงของยาตัวที่่จ่ายให้กิน เพราะนี่ก็ถือว่ากินติดต่อมาระยะนึงแล้ว เลยให้หยุดยาก่อน ดูอาการอีกที แผลต่างๆ ที่เคยเฟอะเหวอะหวะ ตอนนี้ก็แห้งลงและทำท่าว่าจะดีขึ้นแล้ว เรื่องไม่กินข้าวก็ลองให้อาหารเสริมที่เป็นเจลดู เผื่อจะช่วยให้อยากอาหารมากขึ้น เฮ้อ.. มันมีแต่เรื่องให้เหนื่อยใจจริงๆ อ่ะพักนี้ ช่วยผ่านไปไวๆ ทีเถ๊อ


     Share

<< Hard WeekBut not my turn (yet) >>

Posted on Sun 24 Jun 2012 20:22


อ่านเรื่องน้องหมาแล้วเข้าใจความรุ้สึกเลยคะ ปีก่อนหมาเราก็ป่วย ดูแลกันแบบแทบไม่ได้นอนเลย กังวลห่วงไปหมด ... ยังไงก็ขอให้น้องก้าหายเร็วๆ นะคะ
pinkomlette   
Sun 24 Jun 2012 20:32 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn