Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
What To Expect ..
But not my turn (yet)
Harder Week
Hard Week
ทริปอิ่มหนำที่อัมพวา
eBook Experience
May 27th, 2012
Entertain (?)
ยัง(มีงานทำ)อยู่
เริ่มต้นใหม่กับเมษายน
I HATE MARCH
มหาสารคาม ไป-กลับ
Happy Day w. Namwhaan & Tim
Undesirable answer ...
Warsaw Trip (10) : Pa Pa, Warszawa!
Warsaw Trip (9) : Monuments and Bloody Full moon
After-wedding Incident
The Wedding of P&J: PARTY
The Wedding of P&J: Thai Ceremony
มีนามาอีกแล้ว :|
โรคเลื่อน
เข้าวัด
Very Difficult
ณ ที่พักสงฆ์ กม. ๒๗
Unpredictable
Mom's Bday
พบหมอเทวดา เพื่อเทวดาในบ้าน :)
ช้านเป็นอาร๊ายยยย

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

ยัง(มีงานทำ)อยู่
20.05.12

สร้างสถิติใหม่อย่างไม่น่าภูมิใจ เดือนเมษา ๒๕๕๕ เขียนไดอารี่ไปแค่วันเดียว!!

มันเป็นอย่างนั้นเพราะว่าไม่มีแก่ใจจะเขียน เหมือนเวลาในแต่ละวันๆ มันถูกดูดหายไปซะจนไม่เหลือว่างมาคิดและเรียบเรียงเรื่องราวต่างๆ ออกมาเป็นตัวหนังสือ และความที่เรื่องราวเหล่านั้น มันไม่ค่อยจะหฤหรรษ์เท่าไหร่ มันก็เลยยิ่งทำให้ไม่อยากจะเขียนถึง

อาทิตย์แรกๆ ของการทำงานขมขื่นมาก บอกตรงๆ แต่ละวันมันผ่านไปเชื่องช้า มองเวลาบ่อยจนแทบจะเห็นเลขสวยๆ ทีละหลายๆ รอบต่อวัน เช่น 10:01, 11:11, 14:41, ฯลฯ เพราะมันว่าง ไม่มีอะไรทำ ไม่มีงาน ไม่มีกิจกรรม บรรยากาศก็อึดอัด

มิหนำซ้ำ จู่ๆ จันทร์นึง ก็เกิดเหตุฉุกเฉิน ต้องอยู่ทำรายงานที่นายจะใช้วันรุ่งขึ้นจนถึงตีหนึ่ง ทำทั้งๆ ที่ทำไม่เป็น งมทั้งๆ ที่ไม่ถนัด รู้สึกแย่กับตัวเองและสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง (เหนื่อย หิวข้าว โดนบีบบังคับ ไม่มีรถกลับบ้าน, ฯลฯ) ตั้งคำถามว่าถ้านี่คือสิ่งที่บริษัทคาดหวัง แล้วฉันทำไม่ได้ จะอยู่ทำงานได้อีกนานแค่ไหน?

แต่ก็ไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้น ก็เลยยังอดทนทำต่อไปเรื่อยๆ ระหว่างนั้น ก็มีข้อเสนอจากอีกบริษัทนึงเข้ามา หอมหวานและน่าสนใจมาก แต่ก็จะเป็นการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่อีกครั้งทีเดียว เพราะที่ใหม่นี้ แทบจะตรงกันข้ามกับบริษัทปัจจุบันทุกอย่าง ชีวิตจะเปลี่ยน จะเสี่ยง จะตื่นเต้น ...

เกือบแล้ว เกือบจะลาออกแล้ว ก็พอดีว่ามีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นกับบริษัทใหม่ ทำให้เราต้องชะลอการลาออกไว้ก่อน และก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่จากเคยอยู่เฉยๆ ว่างๆ จู่ๆ ก็มีอะไรใหญ่และสำคัญให้ต้องทำขึ้นมาซะงั้น เรียกว่าพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมืออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวกันเลย

โปรเจ็คเริ่มจับต้องได้ เป็นตัวเป็นตนขึ้นมา ได้รับมอบหมายจากนายให้เดินงานตามขั้นตอนต่างๆ มีลูกน้องเพิ่มขึ้นเป็นสองคน จากที่เคยดูแลแค่งานกับตัวเองก็พอ ก็ต้องขยายไปดูแลคนเพิ่มด้วย ได้ย้ายไปนั่งทำงานในห้องที่เตรียมไว้สำหรับโปรเจ็คเราโดยตรง สรุปสั้นๆ คือ ได้ทำงานซะที ผ่านไปเดือนนึง

ใช้สมองไปกับเรื่องงานอย่างเดียวก็ไม่พอ มีเหตุให้ต้องแบ่งสมองไปรับมือเรื่องการเมืองเรื่องคนด้วย รู้เลยว่า ถึงแม้เราจะอยู่ของเราเฉยๆ ไม่ไปต่อตีกับใคร ก็ใช่ว่าจะไม่มีศัตรู จะยอมเขา โปรเจ็คเราก็คงจะพัง จะไม่ยอมเขา ก็คือต้องล้มเขาให้ได้ และก็แน่นอนว่า เขาคงไม่ปลื้มนัก ที่โดนเรายิงตกไปแบบนั้น

ที่เล่ามาทั้งหมด คือจะสรุปว่ามันไม่มีเวลาและมันเหนื่อย และผลคือหายไปเดือนกว่าเพิ่งจะได้กลับมาอัพไดอีกครั้งแบบนี้ วันธรรมดาหาโอกาสได้ยากมาก นับเวลาที่กลับถึงบ้านจนถึงเวลาที่สมควรจะเข้านอนได้แค่สองสามชั่วโมงเท่า นั้น กินข้าว อาบน้ำ ให้เวลากับพ่อแม่หมาแมว ไม่นับบางทีที่เพื่อนโทรมาคุย นี่ก็แทบจะไม่พอแล้วอ่ะ เวลาที่จะใช้เพื่อเล่นเน็ต เล่นเกม หรือเขียนไดอารี่มันก็เลยหายไปโดยปริยาย

หวังว่าเอนทรี่ต่อไปจะไม่ต้องรอนานถึงเดือนหน้านะ :)


     Share

<< เริ่มต้นใหม่กับเมษายนEntertain (?) >>

Posted on Sun 20 May 2012 17:24




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn