Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
What To Expect ..
But not my turn (yet)
Harder Week
Hard Week
ทริปอิ่มหนำที่อัมพวา
eBook Experience
May 27th, 2012
Entertain (?)
ยัง(มีงานทำ)อยู่
เริ่มต้นใหม่กับเมษายน
I HATE MARCH
มหาสารคาม ไป-กลับ
Happy Day w. Namwhaan & Tim
Undesirable answer ...
Warsaw Trip (10) : Pa Pa, Warszawa!
Warsaw Trip (9) : Monuments and Bloody Full moon
After-wedding Incident
The Wedding of P&J: PARTY
The Wedding of P&J: Thai Ceremony
มีนามาอีกแล้ว :|
โรคเลื่อน
เข้าวัด
Very Difficult
ณ ที่พักสงฆ์ กม. ๒๗
Unpredictable
Mom's Bday
พบหมอเทวดา เพื่อเทวดาในบ้าน :)
ช้านเป็นอาร๊ายยยย
จะได้หรอว๊า?
รายงานตัว

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

I HATE MARCH
31.03.12

พยายามคิดในแง่ดีและหวังว่ามีนาปีนี้มันจะดีเสียที แต่ก็ดูเหมือนว่ายังไม่สมหวัง มีนาก็ยังคงเป็นเดือนที่กราฟชีวิตตกที่สุดเหมือนเดิม หึ หึ รักษาสถิติมาสี่ปีแล้วนะ

เครียดมากมาตั้งแต่ต้นเดือน เรื่องงานการ เรื่องชีวิต เรื่องอนาคต เหมือนว่ามันคือจุดชี้ชะตาแล้วว่าชีวิตเรามันจะไปทางไหน มันจะเป็นไปอย่างที่ต้องการหรือไม่ ทำให้ลงแรงลงใจไปกับมันมากมาย แล้วสุดท้ายก็ไม่สมหวังจริงๆ

นอกจากนั้นในเดือนมีนาคมก็ยังมีวันที่ไม่น่าจดจำเพราะเจ็บโค่ดๆ อยู่หลายวัน หนึ่งในนั้นคือวันที่ ๒๙ มี.ค. อดไม่ได้จริงๆ ที่จะคิดถึงคนคนนั้น เพราะวันที่ ๒๙ เมื่อสองปีที่แล้ว คือวันสุดท้ายของเราและเขาก่อนจะจากกัน เหตุการณ์ แววตา น้ำเสียง คำพูด สัมผัส ทุกอย่างมันยังชัดอยู่เลย ทุกอย่างดูจริงใจ เหมือนคนที่รักกันกระทำต่อกัน ไม่คิดเลย ว่าท้ายที่สุดแล้วมันจะกลายเป็นเรื่องเศร้าแบบนี้

เราพยายามฝืนตัวเองไม่ให้คิดถึงแล้ว เพราะคิดเลยไปว่าถ้าเพื่อนๆ รู้ก็คงโดนมันด่า โทษฐานไม่ยอมเลิกคิดสักที แต่ยิ่งฝืนยิ่งแย่ สุดท้ายก็เลยเปลี่ยนเป็นยอมรับสภาพแต่โดยดี ก็มันจะแปลกอะไรที่จะยังจำทุกอย่างได้ ในเมื่อความรักมันมากเสียขนาดนั้น คิดได้แบบนี้ที่ว้าวุ่นอยู่ก็กลายเป็นสงบแทน

อดนึกไม่ได้ ว่าแหม.. อุตส่าห์หวังว่าสักวันหนึ่งคงจะลืมว่าวันที่ ๒๙ มีนา นี้มันพิเศษยังไง ก็ปรากฏว่านังสามสีมีเหตุให้ต้องผ่าคลอดวันนี้ เนื่องจากมันไม่ยอมคลอดเองทั้งๆ ที่ถึงกำหนดแล้ว หมอเลยต้องผ่าเอาลูกแมวออกมา มีทั้งหมดสองตัว ยังอาการโคม่าทั้งคู่ จะรอดหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ เนี่ย.. เป็นซะแบบนี้ แล้วจะลืมมั้ย อิวันที่ ๒๙ นี่ ;(

พอวันรุ่งขึ้น ๓๐ มีนา ก็ไปรับสามสีและลูกกลับบ้าน สองตัว รอดมาตัวเดียว มาพร้อมความหนักใจยิ่งยวด เพราะนอกจากแม่แมวจะไม่เลี้ยงแล้ว ยังไม่อยู่ในสภาพที่ดีด้วย มีแผลผ่าตัดน่ะ ลูกแมวตัวจ้อยนี้ก็เลยต้องตกอยู่ในความดูแลของเรา ผู้ซึ่งไม่เคยเลี้ยงแมวมาก่อนเลยในชีวิต เอามาประคบประหงมป้อนนมทุกสองชั่วโมง ทั้งกลางวันกลางคืน โหดมากง่ะ กลางวันยังไม่เท่าไหร่ ได้แต่บ่นๆ ว่าทำไมเวลาสองชั่วโมงนี่มันผ่านไปไวจังวะ?!? ยังไม่ทันจะทำอะไร ถึงเวลาต้องป้อมนมกันอีกแล้ว กลางคืนนี่ยิ่งทรมานใหญ่ คนที่เคยมีลูกน่าจะเข้าใจ การที่ไม่ได้นอนดีๆ ทั้งคืน แต่ต้องตื่นกันทุกสองชั่วโมงมาดูแลเบบี๋เนี่ย มันไม่สนุกเลย

แต่เราก็พยายามสุดชีวิตแหละ แอบภูมิใจตัวเองด้วย ว่าสุดท้ายก็ทำได้ สามารถป้อนนมเจ้าตัวเล็กได้ ดูมีเรี่ยวมีแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด มีลุ้นว่ามันน่าจะรอด เช้าวันนี้ (๓๑ มีนา) ก็ตื่นมาดูแลกันต่อ ทั้งๆ ที่มึนๆ ลอยๆ สะโหรสะเหรเพราะนอนน้อย แต่ก็หัวใจพองโต มีความหวังกับลูกแมว คิดเอาเองว่า เอาวะ.. อย่างน้อยๆ เดือนมีนาปีนี้ก็อาจจะดีตรงที่ได้ลาภเป็นสัตว์สี่ขา ความฝันที่จะเลี้ยงแมวดูท่าจะเป็นจริงแล้ว ทั้งสามสี ทั้งลูกแมวน้อยนี้

แต่สุดท้ายก็ผิดหวังอย่างแรงอีกอยู่ดี ประมาณสิบเอ็ดโมงตัวเล็กดูอาการไม่ดี ทั้งๆ ที่ทั้งคืนที่ผ่านมาดูดีตลอด รีบพาไปหาหมอ แน่นอนว่าอิฮั๊นร้องไห้ตั้งแต่ยังไม่ออกจากบ้าน หมอระดมกำลังกันช่วยทุกวิถีทาง แต่สุดท้ายก็ยื้อชีวิตน้อยๆ ไว้ไม่ได้ หมดเวรหมดกรรมกันไป ขอให้ไปสบายนะลูกนะ เราทำเต็มที่แล้วจริงๆ :'(

ร้องไห้จนปวดหัวอ่ะวันนี้ ทำให้นึกถึงวันเดียวกันนี้เมื่อปีก่อน นั่นก็ร้องไห้จนแทบตายเหมือนกัน ยังจำได้ว่าช็อคขนาดไหน ตอนที่รู้เรื่องลูกสาวเขา ตกลงว่า ๓๑ มีนาคม มันเป็นวันเสียน้ำตาแห่งข้าหรือยังไง!?! จะต้องมีเหตุให้เสียใจ ให้ต้องร้องไห้ร้องห่มได้ตลอด

อย่าห้ามเราเลยนะ ถ้าเราจะปักใจเชื่อว่าเดือนมีนาคมมันโหดร้ายกับเราจริงๆ
ฉันเกลียดมีนาคม ;'(


     Share

<< มหาสารคาม ไป-กลับเริ่มต้นใหม่กับเมษายน >>

Posted on Sat 31 Mar 2012 22:17




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn