Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
เริ่มต้นใหม่กับเมษายน
I HATE MARCH
มหาสารคาม ไป-กลับ
Happy Day w. Namwhaan & Tim
Undesirable answer ...
Warsaw Trip (10) : Pa Pa, Warszawa!
Warsaw Trip (9) : Monuments and Bloody Full moon
After-wedding Incident
The Wedding of P&J: PARTY
The Wedding of P&J: Thai Ceremony
มีนามาอีกแล้ว :|
โรคเลื่อน
เข้าวัด
Very Difficult
ณ ที่พักสงฆ์ กม. ๒๗
Unpredictable
Mom's Bday
พบหมอเทวดา เพื่อเทวดาในบ้าน :)
ช้านเป็นอาร๊ายยยย
จะได้หรอว๊า?
รายงานตัว
Farewell
Mani's Wohnung
ขวัญลดา..พร้อม! สาม..สี่
Warsaw Trip (8) : An Afternoon in Powazkowski Cemetery and Banja Luka
Warsaw Trip (7) : Old World, New World
บันทึก ๒๒ ถึง ๒๘ ตุลาคม
บันทึก ๑๕ ถึง ๒๑ ตุลาคม
บันทึก ๘ ถึง ๑๔ ตุลาคม
บันทึก ๑ ถึง ๗ ตุลาคม
Byebye Ilmenau - Hi! Berlin
คืนห้อง
Last Night in My Room
Warsaw Trip (6) : My Lovely Varsovians
Warsaw Trip (5) : March.. March Along
Warsaw Trip (4) : Square Route
Warsaw Trip (3) : I saw no war in Warsaw, but ...
Warsaw Trip (2) : First Night Out
Warsaw Trip (1) : To meet Tomek

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

จะได้หรอว๊า?
02.02.12

ไปสัมภาษณ์งานที่ตึกเซ็นทรัลเวิลด์ งานนี้สัมภาษณ์เสร็จแล้วรู้สึกหนักใจ ไม่ค่อยมีลุ้นเลยแฮะ ทำไมทีงานที่อยากด๊ายอยากได้นี่ มักจะทำได้ไม่ดีฟะ?!?

รู้สึกต๊อแต๊ขึ้นมาทันที ถ้ามันเป็นซะแบบนี้ แล้วจะมีหวังได้งานหรอเนี่ย?

แบบนี้ที่ว่าคือประสบการณ์การทำงานมันไม่ตรงกับงานที่ต้องการจะสมัคร อดีตที่ผ่านมางานมันเป็นแบบนึง ชื่อตำแหน่งก็ไม่ชัดเจน ไม่ได้ระบุชัดว่าทำงานด้านไหน แถมในตอนนั้นก็เป็นแค่พนักงานธรรมดา ไม่เคยเป็นผู้จัดกงผู้จัดการอะไรมาก่อน ที่สาหัสสุดคือไม่มีตัวอย่างงานมาให้เค้าดู ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ตอนที่ออกจากงานก่อนจะไปเรียน ไม่ได้เก็บงานอะไรออกมาด้วยเลย คิดแล้วเจ็บใจมากมาย ครั้นจะย้อนกลับไปดูตอนนี้ เว็บไซต์ทั้งหลายที่เคยทำมา มันก็เปลี่ยนแปลงหน้าตาไปหมดแล้ว งานด้านอื่นๆ มันก็จับต้องยากซะเหลือเกิน ได้แต่พูด แต่ไม่มีอะไรมาโชว์ชัดๆ

การที่หยุดทำงานไปสามปีก็มีผล ยอมรับเหมือนกันว่าอะไรๆ มันไม่ชัดเจนซะแล้ว จะให้นั่งรำลึกถึงสมัยที่ยังทำงานอยู่ มันก็นึกไม่ค่อยออก ลงรายละเอียดไม่ค่อยได้ พอจะเน้นเกี่ยวกับสิ่งที่ไปเรียนมา ก็ดูว่าคนสัมภาษณ์เค้าไม่ได้สนใจเลย เค้าบอกว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับงานนี้ เอ่อ.. แล้วแบบนี้จะให้เอาอะไรไปขายล่ะเนี่ย ว่าแต่ว่า.. เรียกชั้นมาสัมภาษณ์ทำไมหรอ? สรุปว่ายังไม่เห็นแนวโน้มว่าเค้าจะรับ แต่ก็ยังไม่หมดหวังซะทีเดียว ต้องลองทำการบ้านไปส่งเค้าก่อน ถึงอย่างนั้นก็จ๋อยอยู่ดี คือเวลาสัมภาษณ์เสร็จ มันจะรู้สึกได้อ่ะนะ ว่าทำได้ดีหรือไม่ดีแค่ไหน มีลุ้นมากน้อยยังไง

และจะจ๋อยกว่านี้ถ้าไม่ได้มีนัดกินข้าวเย็นกับเพื่อนๆ แก๊งค์เกอเต้ อันประกอบด้วย พี่ธี นาง ติ๊ก ขวัญ และน้องนิว

สัมภาษณ์เสร็จก็เดินเรื่อยๆ มารอเจอกันที่ลานน้ำพุหน้าพารากอน พวกที่มาก่อนแล้วก็พากันไปเดินเล่นรอในห้าง และกลับมาพร้อมข้าวของ รายนึงเห็นว่าได้กระเป๋า อีกรายนึงจองคอนโดไปห้องนึง ขอไม่ระบุตัวละกันว่าใครเป็นใคร ล่ำซำกันจริงๆ วุ้ย

เลือกไปกินข้าวกันที่ตลาดสามย่าน กินจนอิ่ม ฟังเรื่องคนโน้นคนนี้ เพลินตามก็มี เครียดตามก็มี เสร็จแล้วก็ขอติดรถพี่ธีไปลงอนุสาวรีย์ ที่เหลือยังไม่กลับกัน เพราะจะรอให้ติ๊กดูลายมือให้ เจอกันทีไรก็ต้องปิดท้ายแบบนี้ทุกที เราบ้านไกลและไม่ได้ขับรถ ก็เลยจำเป็นต้องกลับก่อน


     Share

<< รายงานตัวช้านเป็นอาร๊ายยยย >>

Posted on Tue 7 Feb 2012 18:28




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn