Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
โรคเลื่อน
เข้าวัด
Very Difficult
ณ ที่พักสงฆ์ กม. ๒๗
Unpredictable
Mom's Bday
พบหมอเทวดา เพื่อเทวดาในบ้าน :)
ช้านเป็นอาร๊ายยยย
จะได้หรอว๊า?
รายงานตัว
Farewell
Mani's Wohnung
ขวัญลดา..พร้อม! สาม..สี่
Warsaw Trip (8) : An Afternoon in Powazkowski Cemetery and Banja Luka
Warsaw Trip (7) : Old World, New World
บันทึก ๒๒ ถึง ๒๘ ตุลาคม
บันทึก ๑๕ ถึง ๒๑ ตุลาคม
บันทึก ๘ ถึง ๑๔ ตุลาคม
บันทึก ๑ ถึง ๗ ตุลาคม
Byebye Ilmenau - Hi! Berlin
คืนห้อง
Last Night in My Room
Warsaw Trip (6) : My Lovely Varsovians
Warsaw Trip (5) : March.. March Along
Warsaw Trip (4) : Square Route
Warsaw Trip (3) : I saw no war in Warsaw, but ...
Warsaw Trip (2) : First Night Out
Warsaw Trip (1) : To meet Tomek
@Potsdam
คืนสุดท้ายในเบอร์ลิน
ย่ำต๊อกๆ ในเบอร์ลิน
Beginning of ...
Nanny in Berlin
งาน(ราษฎร์), งาน(หลวง), (หา)งาน
วันเกิดน้องดา
งานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -''
Professional Nanny II
Professional Nanny I
เริ่มอาชีพพี่เลี้ยง

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

Byebye Ilmenau - Hi! Berlin
30.09.11

เมื่อคืนนี้มีนัดกับสองหนุ่มคนสำคัญก่อนที่เราจะบ๋ายบายเมืองอิลเมเนา โชคดีที่อาการปวดท้องไม่กลับมาอีก กว่าจะถึงสองทุ่มเวลานัด ก็ค่อยยังชั่วเยอะแล้ว แค่ยังรู้สึกอยู่บ้างนิดหน่อยเท่านั้น

สองหนุ่มที่ว่าก็คือมิฮาวกับวิโรจน์ ไหนๆ สองคนนี้ก็เพื่อนร่วมงานกัน ก็เลยนัดซะพร้อมๆ กันเลยนี่หละ แฮปปี้ดี นัดกันสองทุ่ม กว่าเราจะไปถึงจริงๆ ก็สามทุ่ม แต่ก็คุ้มเพราะทั้งมีความสุขกับการได้อยู่พร้อมหน้า ทั้งอยู่ซะยาวเกินคาด จากที่บอกว่าเจอกันแป๊บเดียวนะ ก็กลายเป็นว่าอยู่กันเป็นแขกกลุ่มสุดท้ายของคลับ

วิโรจน์นี่แน่นอนอยู่แล้วว่าสนิทสนม หนุ่มไทยคนเดียวของเมือง มีอะไรก็ได้วิโรจน์นี่แหละช่วยเหลือ ตั้งแต่แรงกายไปจนถึงแรงใจ บางทีมีแรงเงินด้วย เอิ๊กๆๆๆ ส่วนมิฮาว หนุ่มโปแลนด์ เพื่อนต่างชาติคนแรกของเรา ถูกชะตาซึ่งกันและกันมาตั้งแต่วันแรก และคบหาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอย่างเสมอต้นเสมอปลายมาจนถึงวันนี้

เรารู้อยู่แก่ใจอยู่คนเดียวว่ามิฮาวนี่แหละ ที่เป็นจุดกำเนิดของหลายๆ เรื่องในชีวิตเรา นับตั้งแต่มาอยู่เยอรมันอ่ะนะ เป็นเรื่องสำคัญๆ ทั้งนั้นด้วย อาทิ เรื่องระหว่างเรากับเขาคนนั้น ก็เริ่มขึ้นเพราะเขาเป็นเพื่อนของมิฮาว เขาเห็นเราครั้งแรกในวันเกิดมิฮาว และได้รู้จักกันก็เพราะมิฮาวพาไปดูหนังในวันหนึ่ง แต่สิ่งที่น่าตลกคือ มิฮาวไม่เคยได้รับรู้เลยว่าจากนั้นมามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ต้องบอกว่า มิฮาวนี่ใสบริสุทธิ์มากอย่างไม่น่าเชื่อ แม้แต่ตอนที่เรารับรู้ข่าวที่ช็อคที่สุดเมื่อเดือนมกราที่ผ่านมา ก็เป็นมิฮาวนี่เองที่เป็นคนเอามาบอก แล้วก็บอกโดยที่ไม่รู้อีกเช่นกันว่าเรารับฟังด้วยอาการใจสลายขนาดไหน อ่ะ.. หรือเรื่องอื่นอย่างเช่น การที่ทำให้เราได้ใกล้ชิดและสนิทกับโทเมก ก็เป็นเพราะมิฮาวเหมือนกัน เพราะเค้าเป็นเพื่อนร่วมชาติกัน จะไปไหนเค้าก็ไปด้วยกัน แล้วก็หนีบเราไปด้วย จนเรารู้สึกประทับใจคนโปแลนด์ ถึงขั้นตัดสินใจไปเที่ยววอร์ซอ ส่วนหนึ่งก็มีผลมาจากการที่มีเพื่อนดีๆ เหล่านี้

กลับมาตอนอยู่ในคลับ ได้ไปรู้จักนักศึกษาเภสัชศาสตร์จากเชกกลุ่มหนึ่ง ในบริบทนั้น เรามั่นใจว่าสาวเชกจะต้องเกิดอาการเสียดายมิฮาวกันบ้าง เพราะเขาน่ารักอ่ะ แต่ถึงแม้สาวๆ จะประทับใจขนาดไหน ก็ไม่มีอะไรเกินเลยได้ เพราะมิฮาวมีแฟนแล้ว และรักแฟนมากด้วย เราก็แอบชื่นชมมิฮาวไปเงียบๆ อีกหน ดีใจแทนแฟนเขา ช่างโชคดีที่ได้เป็นแฟนมิฮาว

มีตอนนึงเขาถามเราว่า ทำไมไม่มีแฟนซักที ผู้หญิงดีๆ อย่างเรา น่าจะเจอคนดีๆ แล้วก็แต่งงานมีครอบครัวไปได้แล้ว (คำพูดเขาเน้อ) เอ่อ.. อึ้งไปพักใหญ่ จะบอกเขายังไงล่ะ ว่าที่อกหักปางตายอยู่ยังไม่หายนี่ ก็ฝีมือเพื่อนคนดีของเขานั่นแหละ? ก็เลยบอกไปแค่ว่าก็ยังหาคนดีแบบนั้นไม่เจอไง จริงๆ ชั้นก็ขอแค่คนธรรมดาๆ อย่างเธอก็พอแล้ว ไม่ต้องอะไรมาก แค่จริงใจและจริงจังกับชั้นก็พอ

มิฮาวมองหน้าแล้วบอกว่า รู้มั้ยว่า ไอเคยคิดจะเดทยูด้วย แต่ไม่กล้า ...

อึ้งไปอีกดอก วูบนั้นไม่ได้รู้สึกว่าเขินอายหรืออะไรทั้งนั้น อยากจะร้อง อ๊าว!! แล้วทำไมไม่ทำ ฮ๊า!?! ถ้าเธอขอชั้นเดทซะตั้งแต่ตอนนั้น ชั้นก็คงจะไม่ปฏิเสธเธอ และเรื่องทั้งหลายทั้งปวงที่ทำชั้นช้่ำใจอยู่ทุกวันนี้ก็คงไม่ตามมา แอบเคืองด้วยว่ามาบอกอะไรป่านนี้ ถ้าชั้นไม่รู้ซะก็จะไม่เกิดเป็นความเสียดายอย่างนี้นะเนี่ย ตอนนี้มันบอกได้คำเดียวว่าเสียดาย :|

และนั่นคือความประทับใจในคืนสุดท้ายก่อนจากอิลเมเนา วันนี้น้องหนุ่ยพาติณณ์ไปส่งเราที่สถานีรถไฟ แวะสนามเด็กเล่น เล่นสนุกส่งท้ายกันอีกครั้ง แล้วเราก็นั่งรถไฟไปเจอแบร์นด์ที่แอร์ฟวร์ท แล้วก็ขับรถต่อไปเบอร์ลิน ซึ่งก็ใช้เวลาทั้งสิ้นประมาณ ๖ ชั่วโมง (จากปกติแค่ ๓-๔ ชั่วโมง) แม่จ้าว.. เพิ่งมาเคยเจอรถติดในเยอรมันหนักๆ ก็วันนี้ มันติดหนักเพราะเป็นวันศุกร์ก่อนหยุดยาว คือวันที่ ๓ ตุลาเป็นวันชาติเยอรมัน ใครๆ ก็มุ่งหน้ากลับบ้าน หรือไม่ก็ไปเที่ยว รถก็เลยติดมหาศาล โชคดีว่ามีภูมิคุ้มกันมาจากกรุงเทพเยอะแล้ว เลยไม่ค่อยทุรนทุรายเท่าไหร่ ฮ่าๆๆ

กู๊ดบาย อิลเมเนา .. สวัสดี เบอร์ลิน

 

Byebye Ilmenau Hi Berlin



     Share

<< คืนห้องบันทึก ๑ ถึง ๗ ตุลาคม >>

Posted on Thu 13 Oct 2011 2:35




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn