Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
บันทึก ๑๕ ถึง ๒๑ ตุลาคม
บันทึก ๘ ถึง ๑๔ ตุลาคม
บันทึก ๑ ถึง ๗ ตุลาคม
Byebye Ilmenau - Hi! Berlin
คืนห้อง
Last Night in My Room
Warsaw Trip (6) : My Lovely Varsovians
Warsaw Trip (5) : March.. March Along
Warsaw Trip (4) : Square Route
Warsaw Trip (3) : I saw no war in Warsaw, but ...
Warsaw Trip (2) : First Night Out
Warsaw Trip (1) : To meet Tomek
@Potsdam
คืนสุดท้ายในเบอร์ลิน
ย่ำต๊อกๆ ในเบอร์ลิน
Beginning of ...
Nanny in Berlin
งาน(ราษฎร์), งาน(หลวง), (หา)งาน
วันเกิดน้องดา
งานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -''
Professional Nanny II
Professional Nanny I
เริ่มอาชีพพี่เลี้ยง
Job or Jail?
สองวันกับติณณ์
ยังอยู่ในระยะรีบเร่ง
ก่งก๊ง งงๆ และเง็งๆ
มีแก่ใจ (แต่ไม่ยักกะมีใจ)
Weekend in Hessen
ในใจ
บวชเนกขัมมะ วันสุดท้าย
Master Kwan
1st Telephone Job Interview
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๓ - อาหาร, สังขาร, และความอดทน
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - สุข สงบ
i'm afraid of July
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - พบมารผจญ
เนื้อแดดเดียว
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๑

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

งานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -''
04.08.11

กว่าจะฟื้นคืนสภาพก็ค่ำวันนี้เลย เมื่อวานเข้านอนแบบหมดสภาพมากๆ เหนื่อยจนไม่มีกะใจจะทำอะไรกิน ทั้งเริ่มรู้สึกป่วยมากขึ้น คิดว่านอนซักคืนตื่นมาคงจะหาย ปรากฏว่าก็ยังปวดหัวเหมือนเดิม ไข้มันคงที่อยู่ได้ทั้งคืนงี้เลยหรอเนี่ย? กล้ามเนื้ออักเสบจริงๆ ด้วย มันก็เลยทำให้เป็นไข้อ่ะ ไม่น่าเล้ย.. ถ้าไม่ต้องแบกกระเป๋าหนักๆ ไปบ้านยานโค่ ภารกิจการเลี้ยงเด็กก็จะไม่ทำให้เราป่วยไข้แบบนี้เลยนะเนี่ย ไม่ควรจะป่วยเลยจริงๆ

อยากจะกินยาลดไข้ ก็ติดว่าไม่ได้กินข้าวมาตั้งแต่เมื่อวานเย็น ในกระเพาะมันต้องไม่เหลืออะไรแล้วซักนิดแน่ๆ ครั้นจะหาอะไรรองท้อง ก็ไม่มีอะไรให้กินได้เลย โอ๊ย.. ชีวิตมันเศร้า ขนมปังหมดพอดี จะให้ไปต้มโจ๊ก ถึงจะแค่สามนาทีก็ไม่ไหวอ่ะ ไม่อยากยืน ไม่มีแรง อยากได้แม่ อยากได้พี่พรมากกว่า

สรุปว่านอนรอเที่ยงครึ่ง น้องดามาถึง แล้วก็ไปกินข้าวที่โรงอาหารพร้อมกัน กินข้าวจนอิ่ม แล้วไปกินกาแฟต่อ จัดเต็มฮ่ะ.. น้องดาออกปากว่า "เอ้อ ตอนนี้พี่หวานค่อยหน้าตาดูดีกว่าตอนเจอกันเยอะเลย ตอนนั้นพี่เหมือนจะเป็นลม" ฮ่าๆ ก็ถูกต้องอยู่นะน้องดา ตอนนั้นพี่ก็รู้สึกว่าจะแย่จริงๆ เหมือนกัน

กลับบ้านมานั่งพัก กินยาแก้ไข้แล้วรอยาออกฤทธิ์นิดนึง แล้วก็เดินเข้าเมืองพร้อมน้องดา ไปไปรษณีย์ ส่งโปสการ์ดวันเกิดอินาง ทั้งๆ ที่เขียนเสร็จตั้งหลายวันแล้ว แต่เจอโรคเลื่อน ไม่ได้ส่งซักที ไม่รู้หนนี้จะถึงทันเวลามั้ย? เอาว่าให้ถึงมือก็ละกัน กลัวว่าจะหายไปกับสายลมเหมือนปีก่อนมากกว่า

น้องดาแยกไปขึ้นรถไฟกลับแอร์ฟวร์ท เราก็เข้าซูเปอร์มาร์เก็ต ซื้ออาหารแบบบ้าคลั่งมาก ทั้งของสด ผัก ผลไม้ ขนม และน้ำ (สงสัยเก็บกดจากตอนที่หิวแต่ไม่มีอะไรกินซักอย่าง) แล้วก็หอบหิ้วกลับบ้าน รู้เลยว่าสภาพร่างกายยังไม่ปกติ เพราะเหนื่อยมากมาย กว่าจะเดินถึงบ้าน หอบแล้วหอบอีก

และเนื่องจากว่ายังเปื่อยๆ อยู่ เย็นนี้เลยไม่ทำกับข้าว แค่อบพิซซ่าพอ ก็พิซซ่าที่เตรียมไปจะให้เด็กกินนั่นแหละ มันไม่กิน เลยเก็บกลับมากินเอง โฮะๆ พิซซ่าถาดใหญ่ไซส์ฝรั่ง กินเองคนเดียวหมดเรียบ สถิตินี้น่าบันทึกไว้จริงๆ มีแค่ไม่กี่ครั้งนะที่จะกินหมดในคราวเดียวแบบนี้เนี่ย ไม่ได้หรอก.. ต้องฟื้นตัวให้ไว เดี๋ยวจะไปเที่ยวแล้ว คริ คริ

เรื่องงานการที่สมัครๆ ไว้ ก็มีแต่ตอบปฏิเสธกลับมา พาลให้หงอยจริงๆ แต่วันนี้เพิ่งเห็นว่ามีคนจากสำนักพิมพ์ (VDM Verlag Dr. Müller GmbH & Co.) ติดต่อมา บอกว่าเห็นหัวข้อธีสิสเราแล้วสนใจ ถ้าเราสนใจจะทำงานร่วมกับเค้า (ถ้าเค้าอ่านแล้วถูกใจ ก็คงแค่เอางานไปตีพิมพ์อ่ะนะ) ก็ให้ติดต่อกลับ เออ.. ไม่เลวแฮะ ถ้าได้พิมพ์จริงๆ ถึงจะไม่ต้องอลังการมากก็ดีใจแล้ว เป็นความฝันอันสูงสุดอย่างนึงของชีวิตเลยนะ อยากมีหนังสือที่มีชื่อเราเป็นคนเขียนน่ะ :)


     Share

<< Professional Nanny IIวันเกิดน้องดา >>

Posted on Sat 6 Aug 2011 18:27




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn