Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
บันทึก ๘ ถึง ๑๔ ตุลาคม
บันทึก ๑ ถึง ๗ ตุลาคม
Byebye Ilmenau - Hi! Berlin
คืนห้อง
Last Night in My Room
Warsaw Trip (6) : My Lovely Varsovians
Warsaw Trip (5) : March.. March Along
Warsaw Trip (4) : Square Route
Warsaw Trip (3) : I saw no war in Warsaw, but ...
Warsaw Trip (2) : First Night Out
Warsaw Trip (1) : To meet Tomek
@Potsdam
คืนสุดท้ายในเบอร์ลิน
ย่ำต๊อกๆ ในเบอร์ลิน
Beginning of ...
Nanny in Berlin
งาน(ราษฎร์), งาน(หลวง), (หา)งาน
วันเกิดน้องดา
งานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -''
Professional Nanny II
Professional Nanny I
เริ่มอาชีพพี่เลี้ยง
Job or Jail?
สองวันกับติณณ์
ยังอยู่ในระยะรีบเร่ง
ก่งก๊ง งงๆ และเง็งๆ
มีแก่ใจ (แต่ไม่ยักกะมีใจ)
Weekend in Hessen
ในใจ
บวชเนกขัมมะ วันสุดท้าย
Master Kwan
1st Telephone Job Interview
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๓ - อาหาร, สังขาร, และความอดทน
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - สุข สงบ
i'm afraid of July
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - พบมารผจญ
เนื้อแดดเดียว
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๑
รู้วันสอบแล้ว

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

Professional Nanny II
03.08.11

สรุปว่าเมื่อคืนก็นอนไม่หลับ ทั้งยังสยองเรื่องเหาเลยพาลคันคะเยอไปทั้งตัว นอนก็ระแวงไปหมด บนโซฟานี้จะมีมั้ยว๊า? อันที่จริงยานโค่จะให้เราไปนอนห้องเค้า เอ่อ..เตียงเค้าด้วย แต่ไม่เอาอ่ะ ยอมหอบเครื่องนอนไปเอง แล้วยึดโซฟาในห้องนั่งเล่นนี่หละเป็นที่นอน ปกติเราเป็นคนไม่มีปัญหาเรื่องผิดที่นะ นอนได้ ขอให้มันสภาพดีละกัน แต่นี่มันเสียงดังมาก ได้ยินหมดว่าใครขึ้นใครลงบันได ห้องข้างบนเดินลงส้นขนาดไหน ใครกระแทกประตูกี่ที เฮ่อ..

เช้านี้เราต้องปลุกเด็กๆ เจ็ดโมงครึ่ง แต่เนื่องจากตื่นแม่มทุกชั่วโมง ก็เลยไม่นงไม่นอนมันละ ตื่นขึ้นมาเก็บข้าวของตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงนั่นแหละ ได้เวลาก็ไปปลุก ปลุกไงดีล่ะเนี่ย? ไม่เคยอ่ะ ฮ่าๆๆ ยังดีที่มันไม่งอแงกันมาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าปลุกปั๊บลุกปุ๊บหรอกนะ ต้องโน่นนี่นั่นกันพักนึงเหมือนกัน ตอนเช้าก็ไม่น่าจะยุ่งมาก แค่ไปล้างหน้าแปรงฟัน แต่งตัว เตรียมขนมปังกับพุดดิ้งใส่เป้ให้ แล้วก็รอบอยโค่มารับตอนแปดโมง

แต่มันก็ต้องยุ่งจนได้ เวลิน่าบอกว่าต้องสระผม เพราะใส่ยาเหาไปเมื่อคืน โอ้ว.. แล้วจะเรื่องใหญ่มั้ยคะหนู? เฮ่อ.. สรุปก็ต้องรีบสระผมให้มัน แบบก้มหัวลงอ่างล้างหน้าแล้วก็สระอ่ะนะ ไม่ใช่แบบเปียกทั้งตัว เสร็จแล้วก็พาไปเป่าผม แล้วก็จัดการกับเวสโค่ต่อ โฮ่ย.. เสร็จพอดี บอยโค่ก็มารับ พอจะไปเวลิน่าก็บอกอีกว่าวันนี้มีไปเดินป่า ต้องเตรียมขนมปังไปเพิ่ม แล้วก็ต้องมีน้ำขวดเล็กๆ กันคนละขวดด้วย ทำไมไม่บอกตั้งแต่เมื่อวาน ฮ๊า?

วุ่นวายไปหมด เพราะบ้านยานโค่ไม่มีขวดเปล่าไซส์เล็กๆ สุดท้ายก็ต้องเอาขวดใหญ่ๆ นั่นแหละ กรอกน้ำให้ไปคนละขวด แล้วก็ส่งไปกับบอยโค่ทันที เฮ่อ.. เสร็จไปครึ่งทางแล้วเว้ยเฮ้ย แล้วเราก็หอบข้าวหอบของกลับบ้าน รู้สึกเพลียมากมาย เพราะนอนน้อย ข้าวก็ไม่ได้กิน ตั้งแต่เมื่อวานเย็นนะ มันไม่มีจังหวะจะกิน ไม่หิวด้วยแหละ

กลับมากินมื้อเช้าที่บ้านตัวเอง ตอนกลางวันก็ไปกินข้าวที่โรงอาหารกับโรจน์ มีมิฮาวมาแจม แล้วก็กลับมานั่งพัก รอเวลาไปทำงานต่อ ซึ่งก็เหมือนเมื่อวาน ประมาณสี่โมงครึ่งเราก็เดินไปบ้านยานโค่ ห้าโมงบอยโค่ก็พาเด็กๆ มาส่ง แล้วก็รอเวลายานโค่กลับมา ประมาณสองทุ่มน่าจะได้ ที่ส่อแววไม่ดีคือเหมือนจะป่วยๆ กล้ามเนื้อหลังเหมือนจะอักเสบอีกละ

อ่ะ.. ได้เวลาเอนเตอร์เทนกันอีก วันนี้เราเตรียมป๊อปคอร์นมาทำให้กิน ปรากฏว่ามีแค่เรากับเวสโค่โจ้กันมันส์เลย เวลิน่าบอกว่าชีไม่ชอบ ก็เลยต้องไปหาคุ้กกี้มาให้กินแทน กินเสร็จแล้วไงไม่รู้ บอกว่าหิว อยากกินไส้กรอกอีก เดชะบุญ.. มันยังเหลืออยู่จากเมื่อวานห้าอัน ก็เลยเอาไปย่างให้เด็กๆ กิน ไหนพ่อมันบอกวันนี้ไม่ต้องหาอะไรให้กินไง๊

เสร็จแล้วก็ชวนเล่นเกม เบี่ยงเบนความสนใจ เพราะมันพากันไปเล่นที่หน้าต่างบ้าง ที่ระเบียงบ้าง แล้วปีนกันน่าหวาดเสียวมาก คือมันชะโงกออกไปเล่นกันอ่ะ ห้ามก็ไม่ฟังนะ เฮ่อ.. เกิดลูกเค้าร่วงลงไปนี่ไม่รู้จะทำยังไงเลยนะเรา ว่าแล้วก็เอาโดมิโนมาชวนเล่น คิดว่าน่าจะเวิร์คน่า..

แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้ เพราะแค่เกมแรกที่เล่น แล้วเราบังเอิญชนะ เวลิน่าก็เสียอกเสียใจ วิ่งไปนอนคลุมโปงร้องไห้ทันที เอ้ย.. ไรก๊าน เอ้า.. อิแนนนี่ก็ต้องไปปลอบกลับมา เอามาเล่นใหม่ คราวนี้เวสโค่มาเล่นด้วยละ คราวนี้เลยกลายเป็นว่า ใครไม่ชนะก็เสียใจ ร้องไห้เป่าปี่ ไม่น่าเอามาให้เล่นเลยเว้ย พยายามจะสอนก็ยากเย็นเหลือเกิน บทจะต้องดุเสียงแข็งก็ยากอีก แต่ ณ เวลานั้น จะมารอเปิดดิคหรือเช็คแกรมม่าก็ไม่ทันการณ์ละ แต่มั่นใจว่าอารมณ์น่ะได้แน่ๆ คือถึงเด็กๆ มันจะงงว่า พูดไรวะ? แต่สีหน้ากับน้ำเสียงนี่ถูกต้องชัวร์ กรั่กๆๆ

ยานโค่กลับมาอะไรๆ ก็คลี่คลาย เพราะมาพร้อมขนม ของฝาก ของเล่นมากมาย เด็กๆ ก็ดีใจกันไปตามระเบียบ เราน่ะอยากจะกลับบ้านแล้ว เพราะเหนื่อยจริงๆ รู้สึกปวดหัวตุบๆ แต่ก็ต้องรักษามารยาท สนทนาปราศรัยกับยานโค่ก่อน ยานโค่ก็ช่างคุยเหลือเกิน เล่านั่นเล่านี่ ยินดีปรีดา จะได้งานใหม่ จะงั้นจะงี้ เราก็เลยยังไม่มีโอกาสจะบอกปฏิเสธข้อเสนอของเค้าเลย นี่เค้าแพลนจะออกค่าเรียนขับรถค่าทำใบขับขี่ให้เราด้วยนะ โว้ว.. ไปไกลมากๆ ค่า เฮ้อ..

สรุปว่า ภารกิจการเป็นพี่เลี้ยงเด็กแบบเป็นทางการครั้งแรกนี่ก็ผ่านไปด้วยดี ไม่มีเหตุด่วนเหตุร้ายอะไร แต่เหนื่อยอิ๊บๆ กว่าจะได้ตังค์มาซักสีซ๊าห้าสิบยูโรนี่มันไม่ง่ายเลยเน้อ


     Share

<< Professional Nanny Iงานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -'' >>

Posted on Fri 5 Aug 2011 16:51




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn