Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
บันทึก ๑ ถึง ๗ ตุลาคม
Byebye Ilmenau - Hi! Berlin
คืนห้อง
Last Night in My Room
Warsaw Trip (6) : My Lovely Varsovians
Warsaw Trip (5) : March.. March Along
Warsaw Trip (4) : Square Route
Warsaw Trip (3) : I saw no war in Warsaw, but ...
Warsaw Trip (2) : First Night Out
Warsaw Trip (1) : To meet Tomek
@Potsdam
คืนสุดท้ายในเบอร์ลิน
ย่ำต๊อกๆ ในเบอร์ลิน
Beginning of ...
Nanny in Berlin
งาน(ราษฎร์), งาน(หลวง), (หา)งาน
วันเกิดน้องดา
งานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -''
Professional Nanny II
Professional Nanny I
เริ่มอาชีพพี่เลี้ยง
Job or Jail?
สองวันกับติณณ์
ยังอยู่ในระยะรีบเร่ง
ก่งก๊ง งงๆ และเง็งๆ
มีแก่ใจ (แต่ไม่ยักกะมีใจ)
Weekend in Hessen
ในใจ
บวชเนกขัมมะ วันสุดท้าย
Master Kwan
1st Telephone Job Interview
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๓ - อาหาร, สังขาร, และความอดทน
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - สุข สงบ
i'm afraid of July
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - พบมารผจญ
เนื้อแดดเดียว
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๑
รู้วันสอบแล้ว
Power Kite

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

Professional Nanny I
2.08.11

วันนี้ภารกิจเยอะฮ่ะ ภารกิจในฟีลด์เดียวๆ กันอีกตะหาก ก็เลยตื่นตั้งแต่แปดโมงเช้า หาข้าวหาปลาให้ตัวเองกิน (จริงๆ ไม่หรูขนาดนั้น ก็มีแค่ขนมปังก้อนนึงน่ะแหละ แป่ว) แล้วก็แพ็คกระเป๋า ทำลิสต์ไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เช้านี้ก็แค่แพ็คๆ เท่านั้น

รวมแล้วมีสามใบ กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ใส่ผ้าห่มนวมและหมอน ที่ขาดไม่ได้คือ ผ้าห่มประจำกาย Smelly Cat ของเรา พวกเสื้อผ้าและของใช้จำเป็น รวมถึงของเล่นของกิน ก็เอาใส่กระเป๋าอีกใบ แล้วก็ปิดท้ายด้วยเป้ สัมภาระข้างในก็เหมือนเดิม หอบทุกอย่างเดินไปบ้านยานโค่

ปกติใช้เวลาเดิน ๑๕ นาที วันนี้ทำไมมันไม่ถึงซักทีวุ้ย ร้อนอีกตะหาก ปวดท้องขึ้นมากระทันหันอีก น่าจะเกี่ยวกับภาวะที่กำลังเป็นเมนส์ แบกของหนัก เดินตากแดด เดี้ยงเลย จะเซนซิทีฟไปไหนยะ! ชะตาชีวิตต้องสู้เยี่ยงกรรมกร จะมาทำเป็นบอบบาง ปะเดี๋ยวเหอะ!

โชคดีว่ามาปวดท้องตอนถึงหน้าบ้านยานโค่แล้ว ก็เลยกลั้นใจไต่บันไดขึ้นไปเก็บของ แล้วก็นั่งพักซักแป๊บ รอจนมันหายปวดแล้วก็รีบเดินไปหาน้องหนุ่ย เพราะว่าเดี๋ยวตอนบ่ายสองโมงน้องหนุ่ยมีนัดทำฟัน เราต้องไปอยู่เป็นเพื่อนติณณ์ช่วงน้องหนุ่ยหาหมอ

ไปถึงคลีนิกก็ปล่อยติณณ์เข้ามุมของเล่นตามปกติ แต่เสียท่านิดนึง ดันไปถึงก่อนเวลานัดนานเกิน ติณณ์มันเล่นจนเบื่อแล้วก็กลับมาซบแม่ดิทีนี้ ซบๆ อยู่หมอก็เรียกน้องหนุ่ยไปตรวจ อ้าว.. งานเข้าสิค๊า ติณณ์มันจะยอมเข้าใจรึ?!? พรากแม่มันไปต่อหน้าต่อตา มันก็แหกปากกว๊ากๆ ลั่นคลีนิคอันเงียบสงบทันที

หลอกล่อกันอยู่แป๊บเดียวก็เข้าสู่สถานการณ์ปกติ ชื่นมื่นกันอีกที เฮ่อ.. โล่งอก ได้รับสายตาชื่นชมจากคุณป้าเจ้าหน้าที่และบรรดาคนไข้ด้วย อิอิ ดีว่าครั้งนี้น้องหนุ่ยหาหมอแค่ประมาณ ๒๐ นาที แป๊บเดียวก็ออกมา แล้วก็กลับบ้าน ลงมือทำมัฟฟินบลูเบอรี่กัน

กะเวลาสี่โมงกว่าๆ ก็แยกจากน้องหนุ่ยแล้วไปบ้านยานโค่ หยิบมัฟฟินมาเผื่อเวลิน่ากับเวสโค่คนละอัน รอรับเด็กที่หน้าบ้าน บอยโค่ เพื่อนยานโค่ เป็นคนไปรับมาจากโรงเรียนอนุบาล แล้วก็เอามาส่งต่อให้เรา แล้วก็เริ่มต้นผจญภัยกับเด็กสองคนกันทันที

ยานโค่บอกว่าเราไม่จำเป็นต้องมานั่งอยู่กับลูกเค้าตลอดเวลาก็ได้ เด็กมันอยู่กันได้ หาอะไรให้มันเล่นไป .. ไม่เห็นจะเป็นอย่างนั้นเรย เราแยกตัวมาอยู่อีกห้อง แป๊บๆ มันก็ออกมาตามกันละ มาดูนี่สิ ดูนั่นสิ หรือไม่ก็ทะเลาะกันร้องไห้ร้องห่ม เราก็ต้องไปห้ามทัพอยู่ดี

เวลิน่าร้องไห้ไปสองรอบ รอบแรกโดนน้องชายตีเอา คงเล่นกันท่าไหนไม่รุ ไอ้ตัวเล็กคงโมโห แรงเยอะกว่า ความที่เป็นเด็กผู้ชายด้วย ก็เลยซัดซะพี่น้ำตาแตก อีกรอบก็ตอนชีจะดูหนังในคอมพิวเตอร์ แต่ทำยังไงก็เปิดคอมไม่ได้ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่มันเปิดไม่ติด ชีก็เสียใจ ร้องไห้อยู่เป็นนาน

อ่ะ.. ก็ปลอบกันไป เอานั่นเอานี่มาล่อ ภาษาเยอรมันเราก็สุดแสนจะงูๆ ปลาๆ อิประโยคทั้งหลายที่ต้องใช้ในสถานการณ์เหล่านี้นี่มันไม่มีสอนในห้องเรียนด้วยนะ ฮ่วย.. บางจังหวะก็มีแสบๆ กันพอให้ต้องปวดหัว แต่รวมๆ แล้วก็ถือว่าไม่แย่ พอได้อยู่

หกโมงครึ่งก็หาอะไรให้กิน เตรียมพิซซ่าไปจะอบให้กิน ก็พบว่าใช้เตายานโค่ไม่เป็นฮ่ะ มันเป็นแบบต้องจุดไฟอ่ะ แต่รอดตัวไปเพราะว่าเด็กๆ มันจะกินไส้กรอก ก็เลยไม่ต้องอบละ เอาไส้กรอกไปย่าง แป๊บเดียวก็ได้กิน จากนั้นเด็กๆ มันก็รีเควซมะเขือเทศกับแตงกวา ก็ต้องเอามาหั่นมาปอกให้มันกินเป็นสลัด ใส่ชีสด้วย เอ้า เสร็จไปหนึ่งมื้อ

อิ่มข้าวแล้วก็ต้องทำนู่นทำนี่ต่ออีกประมาณสองชั่วโมง กว่าจะถึงเวลาพาเข้านอน กำลังนั่งดูเวลิน่าวาดรูประบายสีอยู่ เจ้าเวสโค่ซึ่งเล่นรถอยู่อีกห้องนึง ก็เดินมาหาเราแล้วบอกว่า "Ich brauche nicht mehr Mutter. Mutter ist in Bulgaria" (วาคุสไม่เอาแม่แล้วหละ เพราะว่าแม่อยู่บัลแกเรีย)

เอิ่ม.. เราถึงกะต่อประโยคไม่ถูกเรย ไม่อยากจะบอกว่า เดี๋ยวแม่ก็มานะค้าบ เพราะเกิดแม่ไม่ยอมกลับมาจริงๆ หรือถ้าหย่ากันจริงๆ กลัวเด็กมันเสียใจ ก็เลยปล่อยเด๊ดแอร์ไปงั้นเลย พูดเสร็จเวสโค่ก็เดินกลับไปเล่นตามเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งเราให้นั่งจ๋อยต่อไปอีกหน่อย

ถึงเวลาเข้านอนก็ภาวนาให้มันง่ายอย่างที่ยานโค่บอก ล่อหลอกกันต่ออีกนิด ถอดกางเกง ถอดถุงเท้า แล้วเอาขึ้นเตียงใครเตียงมัน บอกกุ๊ทเท่อะน๊าคท์ จุ๊บๆ กันไปคนละทีสองที แล้วก็ชิ่งออกมา เก็บบ้าน เก็บจาน จัดการตัวเองเตรียมเข้านอนบ้าง คิดว่าจะจบวันแรกแต่เพียงเท่านี้.. แต่ไม่เป็นงั้นฮ่ะ

จู่ๆ เวลิน่านำน้องชายออกมาแล้วบอกว่านอนไม่ได้ คันหัว ต้องมาฉีดยาก่อน จับคีย์เวิร์ดได้ว่า Läuse แล้วอิล๊อยเซ่อะนี่คืออะไร? ขณะที่เรากำลังงงเป็นไก่ตาแตก อะไรวะคะ? ยาอะไร? เป็นอะไร? ยังไม่ทันจะรู้เรื่อง เวลิน่าก็ปีนปร๊าดๆ ไปหยิบสเปรย์อะไรซักอย่างมาฉีดฟึ่ดๆ ใส่หัว ขยี้ๆ แล้วก็ฉีดต่อให้เวสโค่

เราก็เลยไปเอากล่องมาอ่าน เกิดมันอันตรายขึ้นมาทำไงวะเนี่ย โฮ๊ย.. แต่พออ่านและปะติดปะต่อเรื่องราวแล้วแทบจะร้องกรี๊ด เพราะว่า Läuse ที่ว่านั่นมันคือ เหา อร๊าย.. พระจ้าวช่วยกล้วยทอด มีเหากันด้วยหรอเด็กฝรั่ง?!? เด็กมันรู้วิธีจัดการ แล้วช้านล่ะ ตายๆๆ ย้ายมาอยู่หัวอิแนนนี่กี่ตัวแล้วก็ไม่รู๊ววว >.<


     Share

<< เริ่มอาชีพพี่เลี้ยงProfessional Nanny II >>

Posted on Fri 5 Aug 2011 0:25




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn