Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
Byebye Ilmenau - Hi! Berlin
คืนห้อง
Last Night in My Room
Warsaw Trip (6) : My Lovely Varsovians
Warsaw Trip (5) : March.. March Along
Warsaw Trip (4) : Square Route
Warsaw Trip (3) : I saw no war in Warsaw, but ...
Warsaw Trip (2) : First Night Out
Warsaw Trip (1) : To meet Tomek
@Potsdam
คืนสุดท้ายในเบอร์ลิน
ย่ำต๊อกๆ ในเบอร์ลิน
Beginning of ...
Nanny in Berlin
งาน(ราษฎร์), งาน(หลวง), (หา)งาน
วันเกิดน้องดา
งานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -''
Professional Nanny II
Professional Nanny I
เริ่มอาชีพพี่เลี้ยง
Job or Jail?
สองวันกับติณณ์
ยังอยู่ในระยะรีบเร่ง
ก่งก๊ง งงๆ และเง็งๆ
มีแก่ใจ (แต่ไม่ยักกะมีใจ)
Weekend in Hessen
ในใจ
บวชเนกขัมมะ วันสุดท้าย
Master Kwan
1st Telephone Job Interview
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๓ - อาหาร, สังขาร, และความอดทน
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - สุข สงบ
i'm afraid of July
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - พบมารผจญ
เนื้อแดดเดียว
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๑
รู้วันสอบแล้ว
Power Kite
Thai Style Picnic

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

เริ่มอาชีพพี่เลี้ยง
29.07.11

สำหรับงานพี่เลี้ยงเด็กที่เกริ่นไว้วันก่อน ตกลงว่าก็ไปเจรจามาแล้ว พร้อมทดลองทำงานแล้วด้วยสองชั่วโมงครึ่ง ฮ่า.. จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยากนะเนี่ย

คุยงานวันพุธ ยานโค่ (พ่อเด็กอ่ะนะ) ก็เล่าเรื่องราวให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้ต้องการให้เราไปช่วย พร้อมข้อมูลแบ๊คกราวด์มากมาย วันนั้นก็สรุปกันว่าคงเป็นแบบเฉพาะกิจก่อน คือวันไหนที่ยานโค่มีธุระต้องไปทำที่เมืองอื่น ก็ค่อยให้เรามาช่วย ที่แน่ๆ คืออาทิตย์หน้า เขาต้องไปสัมภาษณ์งานที่ออสเตรีย ไม่สามารถไปและกลับภายในวันเดียวได้ ก็คงต้องให้เรามาอยู่เป็นเพื่อนเด็กๆ ก็โอเค ตามนั้น เราก็บอกว่า ก่อนถึงวันนั้น เราขอมาคุยกับเขาในรายละเอียดอีกทีนะ เรื่องการกินการอยู่ของเด็ก รวมถึงจะได้คุ้นกันด้วย

พอมาวันนี้ก็ไปลองชิมลางดูก่อน ทีแรกคือ ๔ - ๖ โมงเย็นเท่านั้น เราไปเจอยานโค่ที่บ้าน คุยกันพักนึงแล้วค่อยเดินไปรับเด็กๆ ที่โรงเรียนอนุบาล แล้วก็กลับมาบ้านพร้อมกัน ก่อนที่ยานโค่จะไปทำธุระที่อื่น ตั้งใจปล่อยเราไว้กับเด็กๆ แต่ภารกิจที่ไม่ได้คาดว่าจะต้องทำก็คือต้องพาเด็กๆ ไปเจอยานโค่ในเมือง คิดว่าเป็นงาน indoor อย่างเดียวอ้ะ -*-

จริงๆ แล้วเด็กสองคนนี้น่ารัก ลูกสาวคนโตชื่อเวลิน่า ๗ ขวบครึ่ง ส่วนลูกชายคนเล็ก ๔ ขวบ ชื่อเวสโค่ พ่อคงเทรนมาดี มีวินัย พูดจารู้เรื่อง ดูแลรับผิดชอบตัวเองได้ระดับหนึ่งเลยทีเดียว แต่ถึงยังไงเราก็ยังขาดประสบการณ์ในการเลี้ยงเด็กวัยนี้อ่ะ มันโตแล้ว ไม่ใช่เด็กน้อยอย่างหลุยส์หรือติณณ์ พอจะไปเทียบกับทิม กลอย หรือแม้แต่โจอี้ ก็พบว่าสิ่งที่ไม่เหมือนกันคือภาษาที่ใช้ในการสื่อสาร ใช่แล้วฮ่ะ.. อิแนนนี่พูดด๊อยช์ไม่ได้ง่ะ >"<

มั่นใจว่าถ้าเราคุยได้อย่างภาษาไทยหรือแม้แต่ภาษาอังกฤษ มันจะต้องเป็นไปด้วยดีกว่านี้ สมูธกว่านี้เยอะ วันนี้ก็ไม่จัดว่ามีปัญหาอะไร ปล่อยเด็กๆ ดูทีวีอยู่ซักพัก มันก็เดินมาตามให้ไปดูด้วยกัน แล้วทีนี้ก็เริ่มอวดของเล่น เอานู่นนี่มาโชว์มาเล่นละ เด็กมันโตแล้วมันก็พูดจ๋อยๆ พูดนั่นพูดนี่ เราพูดสู้มันไม่ได้เลย แง.. แถมบางทีจู่โจมพร้อมกันสองคน ฝั่งขวาเวลิน่าก็จะให้ดูเกมของเวลิน่า ส่วนฝั่งซ้ายเวสโค่ก็จะให้ดูเกมของเวสโค่ ท๊านเท่อะขวัญ* ไม่สามารถแยกภาครับสองฝั่งได้ในเวลาเดียวกันอ้ะจ้า

พอซักหกโมงก็เตรียมเคลื่อนพล โอย.. กลัวสุดก็ตอนนี้ แค่จะออกจากบ้านก็ปวดกบาลแล้ว ก็เวลิน่ายังใส่รองเท้า เลือกคู่นั้นคู่นี้อยู่ เจ้าเวสโค่ใส่เสร็จ วิ่งปร๋อหนีลงไปรออยู่ข้างล่างแล้ว กรี๊ด! ไม่อยู่ในสายตาแนนนี่ได้ไงเนี่ย!! ลงไปถึงก็ต้องต้อนกันอีกกว่าจะเดินหน้าได้ แล้วพอเริ่มเดินหน้ามันก็ไม่ใช่ว่าจะเดินไปด้วยกันดีๆ มันวิ่งแข่งกันงี้อ่ะ จะให้เราวิ่งตามเด็กมันก็ไม่ไหวเน่อ มีร้องห่มร้องไห้เพราะวิ่งไม่ทันพี่สาวอีกตะหาก พอแพ้ก็เสียใจ เด็กเอ๊ย..

โชคดีว่าระยะทางจากบ้านไปจุดนัดพบมันไม่ไกลกันมาก แล้วก็มีจุดที่ต้องข้ามถนนใหญ่แค่ครั้งเดียว ขืนต้องไกลกว่านี้นี่น่าจะแย่ คิดสภาพเด็กวิ่งลิ่วๆ มีเราจ้ำๆ ตามหลังละกัน ห่วงไปสารพัด เกิดหกล้ม เกิดวิ่งชนจักรยาน อะไรต่างๆ นานา ประสาทจะกินนะ เฮ่อ.. ใช้เวลาประมาณ ๑๕ นาทีก็ถึงแล้ว ยานโค่ก็รอรับอยู่แล้วด้วย เฮ่อ..โล่งอกจริงๆ จากนั้นก็หมดหน้าที่ละ ตอนกินข้าวก็ให้พ่อเขาดูเอาเองละ

อีกเรื่องที่ไม่ได้คิดมาก่อนคือ ยานโค่เสนอว่าจะจ้างเราเป็นพี่เลี้ยงแบบเต็มเวลา โดยจะทำให้ถูกต้องทุกอย่าง มีสัญญาจ้างงานแบบถูกต้องตามกฎหมาย ให้สวัสดิการเราตามที่ควรจะเป็น อยู่ฟรีกินฟรีและมีเงินเดือน ถ้าเขาได้งานใหม่ที่เมืองอื่น เราก็ต้องย้ายไปกับเขาด้วย อันนี้ยานโค่ให้กลับไปคิดไปตัดสินใจแล้วค่อยมาบอกเขา  เอ่อ.. มันไปไกลเกินกว่าที่เราคิดไว้เยอะเลยนะเนี่ย!!!

คิดคร่าวๆ แบบยังไม่ถี่ถ้วน ๑๐๐% นะ คิดว่าไม่เวิร์ค เพราะว่ายังไงๆ เป้าหมายหลักของเราก็คือการหางานประจำที่ได้เงินเดือนแบบคนทำงานบริษัทน่ะ ถ้าเราตัวคนเดียว ข้อเสนอของยานโค่ก็อาจจะดีก็ได้ เพราะคงพออยู่พอกินแน่ๆ แต่เงื่อนไขหลักของเราในกรณีที่จะอยู่ทำงานที่เยอรมัน คือต้องได้เงินมากพอที่จะส่งกลับไปให้แม่ได้ด้วยอ่ะ ไม่ใช่แค่พอกินแค่คนเดียวอยู่ที่นี่ เงินในระดับนั้นก็คงเยอะไปสำหรับยานโค่นะ

ต่อให้เรารับข้อเสนอก่อน โดยมีข้อแม้ว่า เมื่อไหร่เราได้งานทำเราก็จะไป แบบนี้ก็จะขลุกขลักกันทั้งสองฝ่ายอยู่ดี ถ้าเราไปเลี้ยงเด็ก ก็คงมีเวลาตอนกลางวันสำหรับการหางาน ฟังดูอาจจะไม่มีปัญหา แต่ถ้าต้องไปสัมภาษณ์หรือทำอะไร อันนี้ก็ลำบากหน่อยละ ยิ่งถ้าเกิดได้งานทำขึ้นมา คราวนี้ยานโค่จะเดือดร้อน ต้องหาคนใหม่ แล้วไม่ใช่อะไร.. มันพัวพันกับเรื่องคดีความ เขาต้องชี้แจงกับศาลได้ว่าเขามีความสามารถในการเลี้ยงดูลูก เวลาเขาไปทำงานก็มีคนเลี้ยงเด็ก ที่จ้างมาอย่างถูกต้องและถาวรมาช่วยดูแล คือเขาก็ต้องพยายามปิดช่องโหว่ที่เมียเขาอาจจะหยิบมาใช้ ถ้าจู่ๆ เราจะไม่ทำแล้วเนี่ย มันน่าจะมีผลต่อรูปคดี เราเอง คุณสมบัติอื่นๆ อาจจะฟังดูดี (หมายถึงการศึกษาอะนะ ไม่ใช่อะไรอื่น) แต่ติดเรื่องภาษา เด็กพูดด๊อยช์กับบัลแกเรียน คนเลี้ยงพูดอังกฤษกับไทย แล้วจะเลี้ยงกันยังไงหว่า? ยังนึกไม่ออก

ระหว่างนี้ก็รับเป็นจ๊อบๆ ไปก่อนละกัน แค่นี้ก็แอบหวั่นเหมือนกันนะเออ มันต้องรับมือกันคนละแบบกับที่เคยเจอมาจริงๆ ทั้งวัย และทั้งภาษา วันอังคารที่จะถึงนี้ เริ่มจ๊อบแรกด้วยการไปนอนค้างบ้านยานโค่กับเด็กๆ ตามลำพัง หวังว่าจะราบรื่นนะจ๊า

 

*ท๊านเท่อะขวัญ (Tante Kwan) = น้าขวัญ


     Share

<< Job or Jail?Professional Nanny I >>

Posted on Fri 5 Aug 2011 0:35




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn