Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
Nanny in Berlin
งาน(ราษฎร์), งาน(หลวง), (หา)งาน
วันเกิดน้องดา
งานเสร็จแล้ว ป่วยได้ - -''
Professional Nanny II
Professional Nanny I
เริ่มอาชีพพี่เลี้ยง
Job or Jail?
สองวันกับติณณ์
ยังอยู่ในระยะรีบเร่ง
ก่งก๊ง งงๆ และเง็งๆ
มีแก่ใจ (แต่ไม่ยักกะมีใจ)
Weekend in Hessen
ในใจ
บวชเนกขัมมะ วันสุดท้าย
Master Kwan
1st Telephone Job Interview
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๓ - อาหาร, สังขาร, และความอดทน
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - สุข สงบ
i'm afraid of July
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - พบมารผจญ
เนื้อแดดเดียว
บวชเนกขัมมะ วันที่ ๑
รู้วันสอบแล้ว
Power Kite
Thai Style Picnic
วันเกิดโทเมกและหมาก้า
Popcorn Alone
ก็ยังคงชิล
วันส่งธีสิส
พักหน่อย
It's My Thesis :)
Done.
ข่าวที่โล่งใจ
ใกล้เข้าไปทุกที
ให้รางวัลตัวเองนิดนึง
เสร็จแบบยังไม่สมบูรณ์
เหลืออีกหน่อย (ทั้งงานและพลัง)
Work@Library

 
 
Favourites Diary
 
  nunakuzaa
wittenham
cubic world
pingping
durian
chronus
oni
highway
nongjasper
coliocat
oattoto
milk
noon
anni
bas
foxy baby
returntoretro
 
 



 

i'm afraid of July
02.07.11

ประหวั่นพรั่นพรึงเดือนกรกฎาคมจริงๆ เลย ถึงจะยังไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง แต่ในฐานะเจ้าของชีวิต มันก็พอจะประมาณการณ์ได้นะ ว่าเดือนนี้มันจะยาก และท่าทางจะยากทุกเรื่องด้วย

ไหนจะมีเรื่องสอบจบอาทิตย์หน้า แล้วยังต้องจัดการเรื่องเปลี่ยนวีซ่าอีก เงินก็จะหมด งานก็ต้องหาให้ได้ สัญญาเช่าห้องก็เหลืออีกแค่ไม่กี่เดือน ต้องเล็งๆ หาที่อยู่ใหม่ ที่สำคัญ เดือนนี้มีวันเกิดของใครบางคน ที่ยังทำเรานอนร้องไห้ได้จนถึงบัดนี้ ทั้งๆ ที่เรื่องมันก็เนิ่นนานมาแล้ว ไม่แน่ใจตัวเองเลย ว่าจะเข้มแข็งได้ขนาดไหน จะฟุ้งซ่านมั้ย ก็เตรียมๆ รับมืออยู่

แต่มันก็มีเรื่องที่คิดไม่ถึงเข้ามาเพิ่มอีกจนได้ เริ่มจากการได้รับอีเมลปฏิเสธจากสองบริษัท สองตำแหน่ง รู้แหละว่ามันไม่ง่าย เป็นกะเหรี่ยงที่คิดจะมาหางานทำในประเทศนี้ การถูกปฏิเสธมันคงเป็นเรื่องไม่น่าประหลาดใจ แต่มันก็อดต๊อแต๊ไม่ได้อยู่ดีอ่ะนะ

เซ็งๆ ไปจนถึงตอนบ่ายๆ ก็ได้รับการติดต่อจากอีกบริษัทนึง (จริงๆ ก็เป็นหนึ่งในสองบริษัทที่เพิ่งปฏิเสธเราไปนั่นแหละนะ แต่พอดีว่าเป็นคนละตำแหน่ง) ว่าต้องการจะขอสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์วันจันทร์ที่จะถึงนี้ โอ้ว.. จากที่ดาวน์ๆ อยู่มันก็พุ่งขึ้นมาได้เหมือนกันแฮะ สาธุๆ ขอให้ได้ ขอให้ดี ขอให้ตอบคำถามเค้าเป็นเรื่องเป็นราว สาธุๆ

ตั้งใจว่ากลับบ้านปั๊บจะมาเสิร์ชหาข้อมูลเตรียมตัวสำหรับการสัมภาษณ์งาน ร้างราไปเป็นสิบปีนะ แถมครั้งนี้ไม่ใช่ภาษาไทย คุยทางโทรศัพท์นี่ก็แอบกลัวไม่รู้เรื่องเหมือนกันนะนี่ แต่.. แต่อีกแล้ว เปิดคอมก็พบว่ามีอีเมลจากคุณครูวิมเมอร์มารออยู่

มีไฟล์แนบมาให้อ่าน เปิดดูพักนึงแล้วก็ยังงง กว่าจะประมวลผลได้ว่านี่มันคือรายงานการประเมินผลธีสิสของเรานี่หว่า!! ก็คุณครูเล่นเขียนมาซะยาวยืดสี่หน้ากระดาษ ที่สำคัญเขียนเป็นภาษาเยอรมัน พอรู้ว่าอะไรเป็นอะไร อย่างแรกที่ทำคือ scroll down อย่างรวดเร็วเพื่อไปดูว่าบรรทัดสุดท้ายมีเลขอะไร

เกรดก็ไม่สวยนัก หรอกนะ ๒.๗ อ่ะ แต่ที่บั่นทอนกำลังใจกันสุดๆ ก็คงจะเป็นคอมเม็นท์ของคุณครู ติมาชนิดที่ว่าสับซะแหลกละเอียด โหดและหิน สมกับที่เป็นระบบการศึกษาเยอรมันจริงๆ ได้ยินมาเยอะแล้วว่ายิ่งเป็น TU (Technic University) ยิ่งโหดกว่าใคร ตอนนี้เชื่อแล้วจริงๆ

ทวีความอ่อนแรงด้วยความไม่เข้าใจ ทำไมต้องคอมเม็นท์เราเป็นภาษาเยอรมัน ไม่ใช่เยอรมันธรรมดาด้วย แต่เป็นภาษาระดับสูง ทางการ และ Academic มาก เรียนก็เรียนเป็นอังกฤษ ธีสิสก็ทำเป็นอังกฤษ ไหงมาตบท้ายแบบนี้? ถ้ามันไม่ใช่ตัวสำคัญที่จะเอาไปใช้ในการสอบจบก็จะไม่ว่าหรอกนะ แต่มาแบบนี้จะให้เราเอาอะไรไปเตรียมสอบ?!? จะดีเฟนด์ยังไงล่ะเนี่ย เห็นภาพตัวเองไปยืนให้เขายิงจนพรุนชัดเจนเลย

พยายามอ่านเองก่อน เข้าใจแค่คร่าวๆ ว่าติกระจาย แต่ติยังไงในรายละเอียดนี่ไม่มีแรงจะมานั่งเปิดดิคว่ะค่ะ เกิดอาการเป็นง่อยขึ้นมากระทันหัน ไม่อยากจะทำอะไรซักอย่างเลยสิทีนี้ เฮ้อ.. พักก่อนละกัน ไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ รู้สึกวันนี้จะโดนโชคชะตาเหวี่ยงขึ้นเหวี่ยงลงหลายหนเกินไปละ นี่แค่วันแรกของกรกฎาเองนะ ยังหนักหนาซะขนาดนี้ อีก ๓๐ วันที่เหลือนี่จะขนาดไหนหนอ??


     Share

<< บวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - พบมารผจญบวชเนกขัมมะ วันที่ ๒ - สุข สงบ >>

Posted on Sat 2 Jul 2011 7:05




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn