สอบเสร็จแล้ว
ทำไม่ได้หรอก 

เครียดเพราะดันทำไม่ได้มากกว่าที่คิดเอาไว้
ขนาดมีแผนสำรองไว้แล้ว เผื่อทำได้ไม่ดีเท่าที่หวังไว้
แต่ลืมเผื่อแผนสำหรับแบบนี้ แบบที่ทำได้ไม่ดีแบบคาดไม่ถึง

พาร์ท Listening นอกจากที่ตอบไม่ได้จริงๆ สองสามข้อแล้ว
ยังมีความผิดพลาดจากตัวเองอีก ที่เข้าใจโจทย์ผิด ผลคือ หายไปเลย 1 section
มันรวนเพราะเสียงพูดของ section นี้ฟังยากอ่ะ เร็วด้วย ฟังไม่ค่อยทัน

พาร์ท Reading อันที่ว่าชัวร์สุด ก็เกิดอะไรขึ้นไม่รู้ สงสัยเสียขวัญจาก Listening
ไม่รู้ตัวเลยว่าทำช้ากว่าที่ควรจะเป็น ผลคือ หายไปเลยอีก 1 section
เพิ่งจะเริ่มอ่านไปเองอ่ะ หมดเวลาซะละ ตกกะใจ ได้แต่ร้องเฮ้ย

พาร์ท Writing อันนี้หนักใจสุด เพราะเขียนไม่เก่ง
แต่ปรากฎว่ากลับทำได้ครบทั้ง 2 ข้อ แบบสมบูรณ์ตามที่ตั้งใจจะเขียน
เรื่องว่าจะสละสวยถูกใจกรรมการมั้ย อันนั้นอีกเรื่อง

ไม่ดีเลยๆ สองพาร์ทแรกนี่ทำเอาเสียกำลังใจอย่างแรง
เสร็จตอนเที่ยง และได้คิวสำหรับสอบ Speaking ตอน 1.45 น.
รู้ตัวว่าไม่พร้อมเลย เรียกสติกลับมาไม่ได้เลย ใจมันเสียไปแล้วน่ะ

อาจารย์ที่เป็นคนสอบก็ธรรมดานะ ไม่ได้ดุร้าย สำเนียงก็ไม่ได้ฟังยากอะไร
แต่เราล่กเองมากว่า เค้าถามอะไรมา รู้ตัวว่าตอบไปไม่ค่อยดีเท่าไหร่
จัดระเบียบความคิดในหัวไม่ได้เลย อย่าว่าแต่จะมีปัญญานึกศัพท์เหมาะๆ

กลับบ้านแบบสะบักสะบอมอีกแล้ว เวรกรรม
ตอนทำแบบฝึกหัดเตรียมสอบ มันทำได้ดีกว่านี้นะ ไม่เคยทำไม่ทันด้วย
ไปสอบแบบไม่หดหู่เท่าไหร่ แต่สอบเสร็จแล้ว.. แย่ว่ะ

เดี๋ยวไปนอนคิดก่อนว่าจะเอายังไงต่อดี
จะใช้ความพยายามกับเรื่องนี้ซักขนาดไหนถึงจะยอมละเลิก
เพราะจริงๆ มันก็ไม่ได้แย่สุดขีดหรอกนะ ยังไงเราก็มีที่เรียนแล้วแน่ๆ

ตอนนี้แค่ผิดหวังในตัวเองมากกว่า
ขอตัวไปสยบความเสียใจก่อนเน้อ