|
เข้าสู่โหมดเครียดอีกแล้ว ส่งท้ายแล้วหนนี้
เด๊ดไลน์แรก จันทร์ที่ ๑๕ ส่งเปเปอร์ Virtual Reality อังคารที่ ๒๓
สอบวิชาที่เรียนไปเมื่อเทอมที่แล้ว
ซึ่งเป็นวิชาที่เหมือนไม่ได้เรียนอะไรเลย
เพราะงั้นพอจะสอบต้องขวนขวายหาอ่านเตรียมเอง แถมคุณครูก็โหดที่สุด
ถัดไปอีกสองวัน พฤหัสที่ ๒๕ ส่งเปเปอร์ PR จากนั้น พุธ ๓๑
สิ้นเดือนจะสิ้นใจไหม ต้องส่งอีกสองเปเปอร์ ทำไม่เป็นทั้งคู่
(เพราะจากคุณครูคนเดียวกัน เกี่ยวมั้ยนะ?)
อัพเดทด้วยภาพ เล่าแบบสั้นๆ กันเลือนหายไปตามกาลเวลาก็ละกัน
วันเสาร์ (๖ มีนา) น้องดามาจากแฟรงก์เฟิร์ตเพื่อสอบตัวสุดท้ายในชีวิตการเรียนดิพโพลม ก็เลยชักชวนกันทำอาหารกินที่บ้านโรจน์
ครั้ง
นี้ยกหน้าที่แม่ครัวใหญ่ให้น้องดา โรจน์เป็นพ่อครัวรอง
ส่วนเราเป็นแค่เชฟของหวาน จ๊อบคนอื่นอย่างยาก ต้องทำต้องเตรียม
ใช้สกิลมากมาย ส่วนเราใช้แค่โลโบ้สองซอง ฮ่าๆ (กระนั้นก็ยังซุ่มซ่าม
ทำถ้วยวุ้นหกคว่ำ อดกินไปหนึ่ง)

เนื่อง
จากตั้งต้นว่าอยากจกข้าวเหนียว อาหารอื่นๆ ก็เลยออกมาเป็นดังนี้ ๑. ไก่อบ
(ตั้งใจให้เหมือนไก่ย่าง) ๒. ลาบหมู ๓. หมูทอดกระเทียม ๔. ยำปลาทูนาฟู
(ไม่มีปลาดุุกนิ) ๕. วุ้นกะทิ (ส่วนสีแดงเป็นกลิ่นดอกไม้ไทย)

กิจกรรมประจำก็หนีไม่พ้น Jenga ทีม German-speaking เป็นฝ่ายชนะ สมาชิกทีม Thai-speaking ทำล้มกันไปคนละที

แล้ว
ก็โต๊ะบอล ทีมคู่ผสมพ่ายไป (ด้วยสกอร์เท่าไหร่ไม่รู้) จริงๆ
เรากับโรจน์ต้องลงแข่งต่อกับทีมที่ชนะ แต่หนีดีกว่า
เพราะมานูเอลเก่งขั้นเทพ
เพลินๆ ง่ายๆ แบบนี้หละ สมควรแก่เวลาก็แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน
|